Back to Basics: Kawawada

15 Oktober 2010 was het zover: Kawawada Sensei (7de dan) was in Nederland. Een weekend lang konden wij genieten van zijn uitstekende technische kennis van karate. Met maar twee of drie oefeningen voor een hele training, wees de grootmeester ons op het belang van juiste standen met de juiste uitvoering van technieken. Dit is niets nieuws, hoor ik jullie denken. Dat goede standen en uitvoering belangrijk zijn, is een lesje dat je als karate beginner te horen krijgt. Toch brak menig zwarte- bander dit weekend het hoofd over de vraag: wat is juist en waarom? Maar liefst zeven leden van karate school Mierlo en Teisho Deurne waren vrijdag vertegenwoordigd in Neerbeek. Zoals gezegd kregen we maar twee oefeningen met ten-no-kata als basis voor onze kiezen. Dit wekte eerst mijn verbazing, omdat de oefeningen redelijk simpel aandeden. Maar naarmate te training vorderde, begreep ik dat ik er naast zat. Vakkundig toonde de grootmeester ons, dat de oefeningen misschien eenvoudig waren, maar dat toch 80% van de karateka’s ze technisch verkeerd uitvoerden. Dat ik tot die 80% behoorde, ervoer ik toen ik naar voren gehaald werd en Kawawada Sensei mij een duw tegen mijn knie (ik stond in zenkutsu-dachi) gaf. Als gevolg viel ik bijna om, tot hilariteit van de Sensei. Het uurtje dat de Sensei lesgaf, is door die intensieve karate oefeningen voorbij gevlogen. Met in ons achterhoofd dat we Kawawada Sensei’s training in Den Haag op zondag absoluut niet mochten missen, zijn we naar huis gegaan.

Zondag zijn we dus met veel zin naar Den Haag gegaan. Ook zaterdag werd er in de prachtige dojo van Lu Gia Jen getraind- op de Heian’s- maar hier konden we helaas niet bij zijn. ’s Ochtends was er een instructeurs-training, waarin de kata Jion behandeld werd. Ook tijdens de twee reguliere karate trainingen behandelde Kawawada Sensei opnieuw de vraag: wat is juist? Daaruit volgde ook de vraag, wat karate voor jezelf betekent. Hierbij bedoelde hij niet zozeer de letterlijke betekenis van het woord (i.e. ‘de weg van de lege hand’), maar meer wat je denkt en voelt bij bepaalde kata’s en oefeningen. Als dit niet goed zit, dan zul je nooit komen tot een juiste uitvoering van karate. Weet waar je mee bezig bent, was de les. Om ons te helpen bij het vinden van het gevoel, zijn vele oefeningen gepasseerd, gericht op ontwikkeling van juiste standen, houding, uitvoering, timing, accuraatheid en kracht. Vervolgens kregen we de opdracht deze oefeningen toe te passen op de kata's Tekki-shodan en Empi. Ik moet zeggen dat Kawawada Sensei met een uitstekende lesopbouw en een flinke portie humor de aandacht zeer goed weet vast te houden. Een voorbeeld: bij een oefening waarbij de één, ter bevordering van een sterkere zenkutsu- dachi en snellere beweging, moest trachten op de voet van de ander te stappen, beloofde de Sensei voor iedere keer raak een biertje. Mocht je geen bier lusten, dan moest je het onmiddellijk aan hem geven. Alle gekheid op een stokje, Kawawada Sensei heeft benadrukt dat het prima is om moeilijke kata's zoals bijv. Sochin of Chinte te trainen, maar dat tijdens elke training de nadruk moet liggen de juiste uitvoering van lagere kata's.

De technieken in de lagere kata's komen immers vrijwel allemaal weer terug in hogere kata's. Verder gaf hij aan dat naarmate een karateka in gradatie vordert, een kata steeds meer "eigen" maakt. Zoals gezegd, moet de karateka een "beeld" vormen (wat denk en voel je?) van de uitvoering van een kata naarmate wordt begrepen waarvoor een techniek dient. Dit kan men zie aan de uitvoering van een kata. Als voorbeeld werd de kata Bassai-dai aangehaald. De Japanse tekens van deze kata roept een beeld van een sterk fort op waarvoor men veel kracht nodig heeft deze binnen te dringen. Zo'n beeld kan men oproepen voor elke kata- elke kata heeft immers een eigen karakter- en de technieken zullen uitgevoerd worden naar dit beeld. Je bent dus verkeerd bezig als je iedere kata op dezelfde manier uitvoert.

Na deze serieuze les, zaten de trainingen er voor zondag al weer op. Gerard Sensei heeft de Sensei na de training nog even een biertje getrakteerd, immers: één keer raak, is één biertje. Dat kon de grootmeester wel waarderen. De trainingen werden bezocht door Tim, Jan, Cees, Jalena, Tristan, Manon en Gerard Sensei. Opgemerkt wordt dat de aanwezigheid van een tolk, die het Japans naar het Nederlands vertaalde, waardoor de begrijpbaarheid van dit seminar erg toenam. Veel lof voor de organisatie! Manon Schouten

Tristan-Sensei Kawawada-Manon-Gerard

Free Joomla templates by L.THEME