Realistische close combat fighting

Realistische close combat fighting met Jacky Dunnes

Dinsdag 21 maart 217 was Jacky Dunnes te gast bij Dojo Mierlo voor een tweede sessie close combat fighting. De eerste sessie eerder dit jaar was goed in de smaak gevallen en dat was te zien aan de grote opkomst. Maar liefst 18 karateka’s namen deel aan de training in het eerste uur, en 12 gevorderden in het tweede uur.

Net als in de eerste sessie legde Dunnes de focus op verdedingstechnieken in mesgevechten. Hij legde uit dat er in de praktijk twee soorten mesaanvallen gebruikelijk zijn: de prison stab en de ice pick stab. Bij de prison stab steekt de aanvaller keer op keer op de verdediger vanuit verschillende hoogtes. De ice pick stab is juist een mesaanval van boven het hoofd in een neerwaartse beweging. Dunnes benadrukte dat het bij beide aanvallen belangrijk is om de controle over het mes te krijgen. Dit doe je door de afstand te verkleinen en de arm die het mes bedient te controleren met een greep om de pols. Vanuit die positie kun je als verdediger de bovenhand in het gevecht krijgen door de pols met het mes onder de oksel te nemen - de zogenaamde okseltang - en met je andere hand de aanvaller bij de nek te grijpen. Op dit moment heb je als verdediger genoeg ruimte om de tegenstander door middel van knietjes uit te schakelen en te ontwapenen.

2017 03 26 jacky1

Makkelijker gezegd dan gedaan. De karateka’s gingen in tweetallen aan de slag met dummie-messen. Na een tijdje wat aangerommeld te hebben, lukte het de meesten wel om de aanvaller te overmeesteren en het mes te bemachtigen. De gasttrainer had echter nog een leuke toevoeging. Dunnes, die als expert ook trainingen verzorgt voor politie en militairen, wees erop dat de realiteit heel anders is dan de trainingszaal. Mesgevechten vinden doorgaans plaats op straat, of in de kroeg. In een dergelijke setting is het lastiger om je te verdedigen door de stress die er bij komt kijken.

Om dat te illustreren lastte Dunnes een stress drill in. De verdediger moest eerst eindeloos rondjes draaien om vervolgens minutenlang burpies te doen terwijl hij rustig gade geslagen werd door de aanvaller. Op Dunnes’ teken vielen de aanvallers de toch wel duizelige verdedigers aan met het dummie-mes. Ondanks het feit dat de situatie voor enige hilariteit zorgde bij zowel de karateka’s als de toeschouwers op de bank, maakte Dunnes met deze oefening een raak punt: je moet niet verwachten dat je ongeschonden uit een mesgevecht komt.

2017 03 26 jacky2Als kers op de taart kregen de karateka’s in het eerste uur ook een leuke oefening met een stok voorgeschoteld. Dunnes legde uit dat men in de praktijk bij ruzies als eerste naar een knuppel, hark of barkruk grijpt en daar vervolgens mee gaan zwaaien. In dergelijke gevallen is het belangrijk dat je buiten raakafstand blijft, of door genoeg afstand te nemen of, als dat niet mogelijk is, door heel erg dichtbij te komen. Met dat tweede gingen de karateka’s aan de slag. De aanvaller zwaaide met een stok en de verdediger probeerde de afstand zo te verkleinen dat hij de arm met de stok in de okseltang kon nemen. Ontwapenen ging vanuit deze positie net als bij de eerdere oefening met het mes vrij gemakkelijk.

In het tweede uur demonstreerde Dunnes aan de gevorderden hoe je je het beste kunt verdedigen als je in een mesgevecht op de grond beland. Als je op de grond ligt en iemand springt op je om je met een mes te steken dan is het zaak dat je zo snel mogelijk de controle krijgt over de pols van de hand waarin het mes zit. Dit doe je door een dubbele blok en het zetten van een klem. Draai je vanuit deze positie de arm van de aanvaller de juiste kant op dan kun je de aanvaller het mes ontnemen en vervolgens met behulp van je knieën wegtrappen. De trainer herhaalde hierbij dat het oplopen van een aantal schrammen en sneeën in een dergelijke situatie onvermijdelijk is. Maar toch liever een snee in de hand dan een mes in je borst, nietwaar?

Dit is dan ook meteen het standpunt dat Dunnes het beste omschrijft. Zijn realistische en nuchtere kijk op real-life gevecht situaties is wat zijn trainingen zo waardevol maakt. Ook deze keer wist hij in een paar eenvoudige oefeningen die ondanks de verschillen in niveau van de deelnemers goed uit te voeren waren, te laten zien hoe je in een paar stappen tot een ontwapening kunt komen. Wij zijn dan ook zeer benieuwd naar wat Dunnes in de volgende training voor ons in petto heeft. Manon

Free Joomla templates by L.THEME