Inspirerende 8e Memorial Kase

Hard werken met een vleugje humor; de 8e Memorial Sensei Kase

Traditiegetrouw had de Karate Memorial Sensei Kase ook dit jaar plaats in het laatste weekend van mei. Het was dit keer de achtste editie van dit seminar die ieder jaar in populariteit lijkt te groeien. Ruim 130 beoefenaars van Kase-Ha Shotokan Ryu karate uit onder andere Duitsland, Finland, Frankrijk, Engeland, Schotland, Nederland en natuurlijk gastland België vonden het afgelopen weekend de weg naar de KTA1 in Hasselt. Naast Sensei Dirk Heene (Hasselt), waren vaste Memorial trainers Sensei Jim Martin (Glasgow) en Sensei Pascal Lecourt (Rouen) aanwezig. Dit team werd versterkt door Sensei François van Binst (Brussel) die naast geweldige didactische technieken ook een fantastisch gevoel voor humor blijkt te hebben… 

De Memorial ging op de hete, zomerse vrijdagavond voor de karateka’s met eerste Kyu en eerste Dan van start met een karate training van Sensei Jim Martin. De groep van ongeveer veertig karateka’s kreeg een prachtige Bunkai van kata Empi voor de kiezen. Eerst deed de Sensei de Bunkai op zo’n manier voor dat het leek alsof het erg makkelijk was. Nu gebiedt ervaring te vertellen dat bewegingen die er makkelijk uitzien vaak erg moeilijk zijn. Voor deze Bunkai was dat niet anders. Dat zijn Bunkai voor heel wat hoofdbrekers zou gaan zorgen, had Sensei Jim Martin gelukkig al voorzien. Hij brak kata Empi op in een aantal delen zodat de Bunkai ook in delen uitgelegd kon worden. Dat betekent niet dat de Sensei het de karateka’s makkelijk maakte. In de opening van de kata werden wees de Schot er fijntjes op dat het de bedoeling is er na de eerste beweging van de kata niet meer dan één vuist tussen knie en voorste voet moet zitten. Als de tweede beweging snel volgt kost dat niet veel energie, maar de Sensei liet de groep een paar keer in de eerste houding staan waardoor bij menig karateka de eerste zweetdruppels op het voorhoofd verschenen. De andere aandachtspunten waar de Schot op wees hadden met name betrekking op balans, stand en kime. Voor bijvoorbeeld de beweging in Empi van de Jodan Gyaku-Age-Tsuki gevolgd door Tsukami-te, en het heffen van knie zodanig dat de onderbuik beschermd wordt zonder dat het bovenlichaam omhoog beweegt zijn balans, stand en kime erg belangrijk. De beweging kan pas geperfectioneerd worden wanneer zij met de juiste intensiteit en evenwicht wordt gedaan. Het was een hele opgave en aan het einde van de kata kwamen de karateka’s niet meer toe. Dat neemt niet weg dat Sensei Jim Martin alweer stof tot nadenken heeft meegegeven.

Op zaterdag stonden twee karate trainingen op het programma voor de bruine en zwarte banders, waarvan de eerste werd gegeven door Sensei Pascal Lecourt. Ervaren Memorial Sensei Kase bezoekers weten dat een training van Sensei Pascal Lecourt altijd interessant maar vooral uitdagend is. De Fransman moet deze keer gedacht hebben dat de karateka’s na een ingewikkelde Bunkai van Sensei Jim Martin vast wel een complexe kata aan zouden kunnen; de Sensei behandelde namelijk de kata Nijushiho. De ‘kata van 24 passen’ (Niju= 20, Shi = 4, Ho= "pas"). Nijushiho is een mooie kata met ritme wisselingen, krachtige tegenaanvallen en langzame bewegingen die energie moeten doen ombuigen. Sensei Pascal Lecourt heeft de kata dan ook vooral getraind op deze aspecten. Ook toonde de Sensei een aantal toepassingen, waarvan er enkele met partner zijn getraind.

Pascal Lecourt SenseiPascal Lecourt Sensei

 Pascal Lecourt SenseiPascal Lecourt Sensei

De tweede karate training op zaterdag werd gegeven door Sensei Dirk Heene. De Sensei had weer een pretpakket met een diepere boodschap voor de karateka’s in petto: drie weringen met dubbele tegenaanval, in drie richtingen, met in de eerste richting gevolgd door Mae-Ren Geri/ Haito, de tweede richting Tjugi-Ashi Yoko-Geri Kekomi gevolgd door Maewashi-Ren Geri/ Gyaku Tsuki en de derde richting met Ashi-Barai gevolgd door Ushiro-Geri/ Shuto-Uchi. Het doel van de oefening was om de energie, emotie en beheersing te reguleren; immers het ontbreken van één of twee van deze drie levert geen goed karate op. De oefening vergde heel wat herhalingen, maar kon uiteindelijk getraind worden in groepjes van vier.

De karate training op zondagochtend onder leiding van Sensei François van Binst stond in teken van Kihon. In een vlot tempo werden de exameneisen voor blauwe- en bruine band doorgenomen en met partner getraind. Van Binst legde bij uitvoering van de oefeningen met partner de essentie van goede timing uit. Om dit te trainen liet de Sensei de karateka’s een oefening doen waarbij een aanvaller die in zkd met Oi-Tsuki Jodan naar voren al in de voorwaartse beweging geweerd wordt met een Oi-Tsuki Jodan van de verdediger, zodat de aanvaller zijn of haar aanval niet kan voltooien. Als de verdediger niet meteen kon reageren, dan, zei de Sensei, moest hij of zij eerst maar even een wering uitvoeren onmiddellijk gevolgd door een aanval met dezelfde arm. Dat is n.l. altijd beter dan een vuist in het gezicht. Tot slot ging Sensei Van Binst over op een Bunkai van kata Empi waar opnieuw timing een grote rol speelde. Dat Sensei Van Binst van een grapje houdt bleek uit het feit dat hij de camera van Gerard in zijn Gi had opgeborgen en fijntjes mededeelde dat hij had gezien dat iemand de camera had meegenomen. Dat vraagt een tegenreactie, Van Binst!

De 8e Memorial Sensei Kase bestond uitsluitend uit trainingen die enthousiasmeren en naar meer doen smaken. Maar meer dan dat droegen de trainingen bij aan het inzicht dat bij karate niet gaat om het einddoel (bijvoorbeeld de perfecte uitvoering van een techniek), zoals Sensei Heene expliciteerde aan het einde van de stage, maar de weg er naar toe en dat karate altijd meer stof tot nadenken zal geven. Daarom zijn wij zeker weer van de partij op de 9e Memorial Sensei Kase. – Gerard en Manon  

0591

Free Joomla templates by L.THEME